Wanneer het gewone leven weer leidend wordt

In Villajoyosa is er geen dag waarop het jaar officieel begint. Geen moment waarop iemand besluit dat het nu anders moet. Je merkt het pas achteraf, aan dingen die weer vanzelf gaan. Winkels openen weer op hun normale tijden. De straat wordt gebruikt zoals altijd. Mensen lopen ergens naartoe zonder dat het ergens over gaat. Ineens is het gewone leven weer leidend.

Het nieuwe jaar is er al even, maar pas nu lijkt het ook te werken.

Wat mij opvalt in deze fase van januari, is dat het leven terugkeert zonder aankondiging. Niet omdat het feest voorbij is, maar omdat het gewone zijn plek weer inneemt. Niemand markeert dat moment. Het gebeurt terwijl je niet kijkt.

Werk zonder startschot

In de derde week van januari zie je het ritme zich herstellen. Niet sneller, niet langzamer, gewoon zoals het was. In kleine winkels staan mensen weer achter de toonbank alsof er geen onderbreking is geweest. Gesprekken gaan over bestellingen, over wat er nog moet gebeuren, over dingen die gisteren al speelden.

Er is geen sprake van hernieuwde energie of frisse moed. Dat soort taal hoor je hier niet. Het werk doet zich niet anders voor dan voorheen. Het hoeft ook niet beter, alleen weer aanwezig.

Wat hier terugkeert, is geen ambitie, maar vanzelfsprekendheid.

Dagen zonder betekenislaag

Deze periode voelt anders dan de weken ervoor. Niet stiller, maar neutraler. De dagen dragen geen extra lading meer. Ze zijn niet meer van het feest, maar ook niet van het nieuwe begin. Ze zijn gewoon weer van zichzelf.

Op een plein zit iemand op een bankje in de zon. Niet om te genieten, niet om te wachten. Gewoon omdat het kan. Iets verderop worden stoelen rechtgezet. Niet zorgvuldig, niet slordig. Functioneel.

Wat mij hier telkens aan treft, is hoe weinig nadruk er ligt op verandering. Dingen hoeven niet opnieuw gedefinieerd te worden om verder te kunnen.

Normaliteit zonder verklaring

Misschien is dat wel typisch voor deze fase van januari aan de Costa: het leven hervat zich zonder uitleg. Er is geen behoefte om te benoemen dat het jaar begonnen is. Niemand lijkt iets achter zich te laten of vooruit te willen lopen.

Het gewone leven wordt weer leidend, niet omdat het terugkomt, maar omdat het nooit echt weg was. Het stond even op de achtergrond en schuift nu vanzelf weer naar voren.

En dat gebeurt hier niet met hoop of voornemens, maar met iets veel eenvoudigers: doorgaan, omdat dat altijd al de bedoeling was.