Ze stond op het scherm van de app. Luz Casal, zaterdag, lavendelvelden, Brihuega. Ik kende die naam ergens van. Van Costa Blanca Radio, van No Me Importa Nada dat geregeld voorbijkomt. Spaanse popmuziek die je hoort zonder te weten dat je luistert. Ik zocht het op. Kocht een kaartje. Kocht er daarna nog drie. Zo begon het. Alleen. Een wei die zelf het podium is Het Festival de la Lavanda […]

Antonio, mijn buurman, tuurt in een gat in de grond. Aan een touw laat hij een emmer zakken, langzamer dan vorige zomer, zegt hij. Zijn eigen waterput, de oude aljibe naast zijn schuur, staat een meter lager dan in juni. Hij noteert het niet ergens, hij weet het gewoon, op het gehoor van de plons. Getal in een gat Ik draai thuis de kraan open en er gebeurt niets bijzonders. […]

Mijn auto stond voor een grote beurt. Riem, remmen, het hele repertoire. De monteur, die weet dat ik voor deze rubriek schrijf, veegde zijn handen af aan een doek en zei het bijna terloops. Probeer eens een elektrische. Hij had er net eentje binnengekregen, een testmodel van de importeur, en hij vond dat ik moest rijden voor ik erover zou schrijven. Ik had al mijn bezwaren klaarliggen. Ik hou van […]

Op de markt in Jávea staat een vrouw achter een piramide watermeloenen, en ze doet iets wat ik nooit heb geleerd maar wel duizend keer heb gezien. Ze tikt. Middelvinger tegen de schil, twee keer, drie keer, en luistert alsof de meloen haar iets influistert. Dan knikt ze, of schudt ze haar hoofd, alsof ze een rijpe watermeloen op het gehoor herkent nog voordat de klant er iets over zegt. […]

Op Costa Blanca Radio klonk ineens een Vlaams accent. Een commercial, een feest, 21 juli. Ik kende de datum wel. Belgische nationale feestdag. Maar ik had er hier nooit zo bij stilgestaan. Want de Belgen aan de Costa Blanca, waar zijn die eigenlijk? De Nederlanders zijn makkelijk te vinden. Ik schreef er eerder over: de wijken waar je een middag kunt doorbrengen zonder ook maar één Spaans woord te spreken. […]