Ze lagen er gewoon. Tussen de artisjokken en het laatste groen van het seizoen: courgettes. Klein, stevig, donkergroen. Ik stond er even bij stil. April. Courgettes. Hoe dan? De vrouw achter de kraam keek me aan alsof ik een buitengewoon saaie vraag had gesteld. Ze haalde haar schouders op. "Zuid-Spanje. Kassen." En richtte haar aandacht weer op iemand anders. De groentetuin van Europa Almería. Ik kende de naam, maar had er […]

Ergens in mei sluit het Xàbia Folk festival af in de Ermita de Santa Llúcia - een kleine kapel op een heuvel boven de stad, met uitzicht op zee. Geen versterking, geen microfoons. Alleen de stem, het instrument en de stenen muren. Maar dat is mei. Eerst is er morgen. Opening op vrijdag 17 april Het Xàbia Folk festival — 24e editie, opgericht in 2002 — opent vrijdag 17 april […]

In mijn eerste jaar op de finca dacht ik dat ik de muren gewoon kon verven. Verf in een Spaans huis werkt anders dan je gewend bent; iets wat ik ontdekte nadat ik drie weken later scheuren, vlekken en een muur had die eruitzag alsof hij het had opgegeven. Het is een van die dingen die je niet weet tot je het fout hebt gedaan. Wat kalkverf doet dat gewone […]

In maart en april staan ze er weer. Groepjes wielrenners op de N332, vlak voor Calpe, in de smalle strook tussen de vangrail en het voorbijrazende verkeer. Sommigen rijden dicht op elkaar, sommigen alleen. Allemaal op een weg die veertigduizend voertuigen per dag verwerkt en waarvoor op grote stukken geen fietspad bestaat. Fietsen aan de Costa Blanca: het blijft een riskante onderneming. Een begrip in de wielrensport De Costa Blanca […]

In Spanje ontbijt je twee keer. De eerste keer thuis, als je nog half slaapt: een glas water, misschien een koffie, een koekje uit de kast. Snel, staand, zonder na te denken. De tweede keer is de echte. Ergens tussen negen en elf, aan een bar, met de tijd die het verdient. Ik kom altijd te laat voor het eerste ontbijt en precies op tijd voor het tweede. Tostada con […]