Betaalbaar en vol: wonen in Torrevieja en Orihuela Costa

Je denkt erover om te verhuizen naar Spanje, maar welke plek past bij jou? Om die vraag te beantwoorden rijd ik de hele Spaanse kust langs, van de Costa del Sol tot de Costa Brava. Veertien afleveringen, veertien regio’s. Dit is aflevering 4: de Costa Blanca Zuid, over wonen in Torrevieja en omgeving.

Ik rij de kustweg noordwaarts vanuit Almería. Cartagena passeer ik zonder te stoppen, wat ik mezelf enigszins kwalijk neem: het is een stad met een Romeins amfitheater midden in het centrum en een Michelin-sterrenrestaurant aan de haven. Misschien op de terugweg. Dat zeg ik inmiddels bij elke stad die ik links laat liggen.

Dan de grens van de provincie Alicante, en daarmee de N332. Die weg ken je als je aan de Costa Blanca woont, niet omdat hij mooi is maar omdat hij er altijd is. Rotondes, rijstrookwisselingen, een tankstation elke tien kilometer, en de kust links van je die je af en toe ziet als de bebouwing het toelaat. De N332 rijgt de hele Costa Blanca aan elkaar, van hier tot voorbij Dénia. Ik zal hem de komende afleveringen niet meer kunnen ontlopen. Sterker nog: ik denk dat we inmiddels vrienden zijn.

Niet het Spanje van de reisfolders

Het eerste wat ik door rijd is Orihuela Costa. La Zenia, Cabo Roig, Punta Prima, Villamartín een stukje landinwaarts. Woonwijk na woonwijk, bungalow na bungalow, een golfbaan waar je hem niet verwacht en La Zenia Boulevard als winkelcentrum dat jaarrond open is. Overwegend Brits van toon, overwegend auto-afhankelijk, de kustlijn zichtbaar maar zelden rechtstreeks toegankelijk zonder te weten welke afslag je moet nemen. Het is niet het Spanje van de reisfolders, maar het is ook niet bedoeld als het Spanje van de reisfolders. Het is gebouwd voor mensen die hier zijn gaan wonen omdat het betaalbaar was en alles aanwezig.

Dan Torrevieja. 106.350 inwoners, van wie 52 procent een buitenlands paspoort heeft. Dat is geen statistiek om bij weg te kijken: Torrevieja is officieel de enige gemeente in Spanje waar buitenlanders de meerderheid vormen. 123 nationaliteiten, geregistreerd. Oekraïners, Russen, Colombianen, Britten, Zweden. En in de marge: Nederlanders en Belgen, een paar honderd officieel ingeschreven, meer in de praktijk.

De vrijdagmarkt snap ik pas als ik er zelf doorheen loop. Vierhonderd kraampjes, meer. Een vrouw koopt stroopwafels drie rijen verderop van de man die Oekraïens brood verkoopt. Iemand vraagt de sinaasappelkraam in het Spaans, iemand anders in het Engels, een derde in een taal die ik niet herken. Niemand legt het aan elkaar uit. Iedereen weet waar hij is.

Zoutmeren

Dat is ook waarom mensen hier wonen en niet ergens anders. Niet omdat het mooi is in de klassieke zin, niet omdat het authentiek Spaans is. Maar omdat alles er is en alles er werkt. De zoutmeren liggen op vijf minuten lopen van het centrum. In het voorjaar kleurt het water roze door een alg die er altijd al heeft gezeten. Nu, in juli, is het gewoon zout en stil en groot. Een flamingo staat in het ondiepe deel. Dat is gewoon zo, hier.

Ik drink koffie met Patrick, een Vlaming die hier al 21 jaar woont en magazines maakt en radio uitzendt voor de mensen die hier leven. Hij zit op een terras met uitzicht op de lagune, ruimte om hem heen, privacy zonder dat hij er moeite voor heeft gedaan. Ik vraag hem waarom hier in Torrevieja is blijven wonen. “Het klimaat,” zegt hij. “En véél minder stress.” Hij zegt het op de manier waarop mensen dingen zeggen die zo vanzelfsprekend zijn geworden dat ze er bijna niet meer over nadenken. Na 21 jaar weet hij ook iets wat hij aan het begin niet wist: dat hij tussen de twee zoutmeren was terechtgekomen in het mildste klimaat van de hele Costa. Dat klinkt als een feit uit een folder. Maar als hij het zegt klinkt het als iets wat hij zelf heeft ontdekt.

Rojales

Wie van de kust af wil zonder haar helemaal los te laten, rijdt langs de lagune landinwaarts naar Rojales. Een dorp van 20.000 inwoners aan de Segura, een derde buitenlands, Nederlandstalige gemeenschap die er al decennia wortelt. Goedkoper dan de kust, rustiger dan Torrevieja, en een kwartiertje rijden van het strand.

Die avond rijd ik door naar Santa Pola. Een vissersplaatsje, zeggen mensen die er van weten, met een reputatie voor verse vis en een haven die er nog als een haven uitziet. Ik check in, zoek een terras en ga kijken of dat klopt.

Meer informatie over wonen aan de Costa Blanca Zuid vind je in op de gidspagina van de Wonen in Spanje special,

Vorige aflevering: Nerja, Almuñécar en de Axarquía — de Costa del Sol die de meeste mensen voorbijrijden.
Volgende aflevering: Alicante, Villajoyosa en Benidorm — stad, dorp en torenflat: verschijnt op 29 juli.