Groen in een droog huis: wat werkt in een Spaanse tuin tijdens zomerhitte?

Vorig jaar juli stonden ze er nog. Drie hortensia’s, fors, vol blad, netjes in een rij langs de muur van de finca. Een Britse buurman had ze geplant — met trots, zei hij. Ze zagen er ook goed uit. In april. In augustus stond ik ernaar te kijken alsof ik getuige was van een misdrijf. Bruine stelen, geen blad meer, de grond eronder gebarsten als oud leer.

De olijfboom twee meter verderop had er geen last van. Die staat er al langer dan de finca zelf en had zijn bladeren nog allemaal op de juiste plek. Een Spaanse tuin in de zomerhitte vraagt iets anders dan wat de buurman had geplant.

Dat is niet toevallig.

Compenseren voor een plant die hier niet hoort

Een Spaanse tuin zomer overleeft geen plannen die in een Engelse of Nederlandse tuin zijn uitgedacht. Hortensia’s willen water. Veel water, regelmatig water, water dat je hier niet zomaar kunt geven. Een druppelirrigatiesysteem helpt, maar je bent alsnog aan het compenseren voor een plant die hier simpelweg niet hoort. Vroeg of laat verlies je dat gevecht.

Wat ik in mijn eigen tuin heb geleerd, is dat de grond het al weet. Rosmijn groeit hier als onkruid. Lavendel ook. Agave zet je neer en vergeet je — hij groeit gewoon door, zomer na zomer, zonder dat je er iets voor hoeft te doen. Vijgenbomen geven schaduw en vragen niets terug. De cistus, een struik die de meeste tuiniers in Noord-Europa nooit hebben gezien, bloeit elke lente alsof hij wil bewijzen dat droogte hem niets doet.

De kleuren van een droge tuin

Het probleem is niet dat mensen het niet weten. Het probleem is dat ze het niet geloven. Een tuin moet groen zijn, vinden mensen. Fris groen, bladgroen, het soort groen dat je associeert met regen. Maar de kleuren van een droge tuin zijn anders: zilvergrijs, olijfgroen, stofblauw. Mooier, wat mij betreft. En in augustus is het het enige groen dat er nog is.

Ik heb inmiddels een vuistregel: als een plant in zijn land van herkomst regen nodig heeft, heeft hij hier een probleem. Geen fatsoenlijk probleem, maar een structureel probleem. Je kunt er mee omgaan, maar je bent er altijd mee bezig. En in de Spaanse zomerhitte heb je andere dingen te doen dan twee keer per dag bij een plant in je tuin te gaan staan.

De hortensia’s van de buurman staan er niet meer. Hij heeft er lavendel voor teruggezet. Die staan er nu ook al een jaar, en ze zien er uit alsof ze altijd al bedoeld waren om daar te staan.

Misschien waren ze dat ook.