Van Marbella naar Málaga: wonen langs de stedelijke as van de Costa del Sol

Je denkt erover om te verhuizen naar Spanje, maar welke plek past bij jou? Om die vraag te beantwoorden rijd ik de hele Spaanse kust langs, van de Costa del Sol tot de Costa Brava. Veertien afleveringen, veertien regio’s. Dit is aflevering 2: Wonen in Marbella, Torremolinos of Málaga.

In de Marokkaanse buurt vlak bij het centrum van Marbella is een bakker die om zeven uur al open is. Niet voor toeristen. Die slapen nog. Hij bakt voor de mensen die hier wonen, voor de ochtendploeg van de markt, voor de vrouw die elke dag langs komt en elke dag hetzelfde bestelt. De Marokkaanse gemeenschap in Marbella telt bijna 8.000 mensen. Dat is de grootste buitenlandse groep in de stad, groter dan de Britten, groter dan de Oekraïners. Dat weet bijna niemand die over Marbella praat.

Ik rijd hier doorheen richting Málaga. Marbella begrijpt zichzelf, dat heeft het niet nodig dat ik het uitleg.

Torremolinos

Twintig kilometer naar het oosten stopt de metro in Torremolinos. Dat is het eerste dat me opvalt: er is een metro. Op de Costa del Sol. Die rijdt naar Málaga-stad en naar het vliegveld, dat op zeven kilometer ligt. Torremolinos was in de jaren zestig het gezicht van het Spaanse massamoerisme en heeft die reputatie nooit helemaal van zich afgeschud, maar het doet ook geen moeite meer. Er wonen mensen. Ze gaan ’s ochtends naar hun werk. Ze nemen de metro.

Málaga is een halfuur rijden van Marbella en voelt als een andere wereld. Niet omdat het mooier is of grootser, maar omdat het een echte stad is. 580.000 inwoners. Een universiteit. Een metro die ook echt werkt. Een historisch centrum dat grotendeels autovrij is en waar je een fietsenwinkel vindt naast een tapasbar naast een galerie. De huurprijzen zijn in vijf jaar tijd met meer dan 44 procent gestegen, wat vertelt dat er mensen zijn die hier per se willen wonen.

Parque Tecnológico

Buiten de stad, op het Parque Tecnológico de Andalucía, werken meer dan 27.000 mensen bij meer dan 700 bedrijven. IBM, Oracle, Accenture, Google, dat soort namen. Google opende hier in 2023 zijn tweede grootste cybersecuritycentrum van Europa. Freepik en VirusTotal zijn hier geboren. De technologiesector genereert meer dan 300 miljoen euro omzet per jaar en vertegenwoordigt een vijfde van het BBP van de stad. Dat zijn geen toerismecijfers. Dat is een economie.

Ik begrijp waarom mensen dit de nieuwe Silicon Valley noemen, en ik begrijp ook waarom dat een beetje overdreven klinkt. Het Parque Tecnológico ligt naast een olijfboomgaard. De mensen die er werken gaan om twee uur lunchen zoals iedereen in Spanje. Het tempo is niet San Francisco. Maar de bedrijven zijn er wel.

Coworking spaces

Wat dat betekent voor wie overweegt te wonen: Málaga is niet langer alleen een bestemming voor mensen die met pensioen gaan. Er is een arbeidsmarkt. Er zijn coworking spaces in de Soho-wijk waar vijf jaar geleden alleen maar lege panden stonden. InterNations vroeg zijn leden welke stad ter wereld het beste is om als buitenlander te wonen en te werken. Málaga eindigde als tweede.

Dat verklaart ook de huurprijzen.

Ik liep ’s avonds door Pedregalejo, de wijk langs de kust ten oosten van het centrum. Restaurants aan het water, mensen die uiteten gaan zonder dat het een gebeurtenis is. Een vrouw die haar hond uitlaat, een man die op een terras de krant leest. Het soort stadsleven dat je niet kunt plannen. Dat er gewoon is.

De volgende ochtend reed ik verder naar het oosten. Nerja, Almuñécar, de kust die de meeste mensen voorbijrijden. Maar dat is voor volgende keer.

Meer over wonen in Marbella, Málaga of Torremolinos: specifieke informatie vind je in onze gids.

Dit is de tweede aflevering in de Casa y Vida-roadtrip: veertien keer langs de Spaanse kust, van de Costa del Sol tot de Costa Brava. Vorige aflevering: Estepona en Mijas — de Costa del Sol West van dichtbij. Volgende aflevering: Nerja, Almuñécar en de kust die de meeste mensen voorbijrijden.