Een zwembad in tijden van droogte

Beneden in de vallei rijdt een tankwagen de oprit op van de villa naast die van de Hollandse makelaar. Half juli, veertig graden in de schaduw – en bijhorende droogte, en het zwembad van de buren staat blijkbaar een handbreedte te laag. Vanaf mijn terras zie ik de slang worden uitgerold. Het duurt een uur voordat de wagen weer leeg de heuvel afrijdt.

Ik heb zelf geen zwembad. Geen principiële keuze, gewoon een oude finca zonder. Dus ik kijk er een beetje van buitenaf naar, met de nuchterheid van iemand die het probleem niet heeft, maar wel de rekening ziet aankomen voor wie het wel heeft.

Cijfers

Want de cijfers zijn niet niks. Een gemiddeld privézwembad bevat bij de eerste vulling tussen de dertig- en tachtigduizend liter, afhankelijk van de afmetingen. Daarna gaat het vooral om bijvullen: een onafgedekt bad verliest op jaarbasis zo’n twintig tot dertig procent van dat volume, grotendeels door verdamping. Bij een bad van vijftigduizend liter is dat al snel tien- tot vijftienduizend liter per jaar, alleen om het peil op orde te houden.

Tegelijk voel ik geen enkele behoefte om daar een oordeel over te vellen. Een zwembad kopen bij een huis aan de Costa is niet raar, het hoort er al decennia bij. Wat wel opvalt, is dat het onderwerp de laatste jaren anders ligt op verjaardagen en buurtapp-groepen. Waar het zwembad ooit gewoon een zwembad was, hoor ik nu weleens een verontschuldiging in iemands stem als het over bijvullen gaat. Dat ongemak is er, en ik denk niet dat het overdreven is, maar het is ook niet aan mij om te zeggen of het terecht is.

Oplossingen en alternatieven

Wat wel interessant is: er zijn intussen genoeg manieren om het probleem kleiner te maken zonder het zwembad zelf op te geven. Een afdekking is verreweg de grootste ingreep, die kan verdamping met de helft tot tachtig procent terugbrengen. Wie toch aan het bouwen is, kiest steeds vaker voor een kleinere plunge pool in plaats van het klassieke bad van tien meter, minder decoratief misschien, maar met een fractie van het volume. En op steeds meer plekken langs de kust duiken natuurzwembaden op, biopiscinas, waarin planten het water zuiveren in plaats van chloor. Geen crystal blue zoals op de brochurefoto, wel een stuk minder waterverbruik en onderhoud.

Over de meer technische kant van zwembadonderhoud, van pompen tot filters, schreef ik al eerder op deze site. Dat verandert niets aan het waterprobleem zelf, maar het scheelt wel in wat er per saldo doorheen moet.

Ik zag laatst zo’n natuurzwembad bij een casa rural verderop in de vallei. Groenig water, libellen erboven, een eigenaar die trots vertelde dat hij al drie jaar niet had hoeven bijvullen. Alsof het zwembad zelf had besloten dat het zo ook wel goed was.

De tankwagen is intussen alweer terug de heuvel af. Volgende week, vermoed ik, komt hij opnieuw.