Rijden bij regen na de zomer: waarom Spaans asfalt dan levensgevaarlijk wordt

Vrijdagavond zat ik nog op kantoor toen er voor het eerst sinds mei water uit de lucht viel dat niet uit een tuinslang kwam. Binnen tien minuten stond de rotonde bij Benidorm blank, zag ik een scooter onderuitgaan bij het afremmen voor een rood licht, en stond het verkeer op de N-332 muurvast voor een klap die met wat meer voorzichtigheid vermeden had kunnen worden. Rijden bij regen na de zomer is elk jaar hetzelfde verhaal, en elk jaar lijkt iedereen het weer vergeten te zijn.

Olie op asfalt

Wat hier gebeurt, is geen inbeelding. Maandenlang verzamelt zich een laagje rubber, olie en stof op het asfalt, en de eerste regenbui na een droge zomer maakt daar een gladde film van, letterlijk gevaarlijker dan een bui na een winter vol regen. Spaanse verkeersexperts noemen dit al jaren de gevaarlijkste rit van het jaar, en de statistieken rond de eerste herfstbuien liegen er niet om.

Snelheid aanpassen

De oplossing is bekend en wordt tegelijk stelselmatig genegeerd: snelheid verlagen zodra de eerste druppels vallen, niet pas als het asfalt al blank staat. Twintig kilometer per uur minder op de N-332 voelt overdreven totdat je die scooter ziet onderuitgaan bij een kruising die je zelf net zo hard naderde.

Ruitenwissers checken

Ook een vergeten klusje wreekt zich nu: ruitenwissers die een hele zomer alleen stof hebben weggeveegd, functioneren bij echte regen ineens een stuk minder goed dan gedacht. Een korte controle voor het eerste herfstweekend, banden erbij, kost tien minuten en scheelt een hoop paniek op de eerste natte rit.

De rotonde bij Benidorm was zondagochtend alweer droog, alsof er niets gebeurd was. Ik reed er toch iets langzamer overheen dan normaal. De volgende bui komt namelijk, en de kans is groot dat diezelfde rotonde, en ikzelf trouwens ook, het geheugen dan weer even kwijt zijn.