Semana Santa: De week voor de stille week

Er is een moment in de aanloop naar Semana Santa waarop je voelt dat de stad zich voorbereidt op iets. Niet door wat er al is, maar door wat er nog niet is. De straten zijn nog gewoon. De terrassen zitten vol. Iemand heeft een emmer water over de stoep gegooid en veegt hem schoon met een bezem. Maar dan zie je het: een man die een zware houten balk sjouwt door een zijstraat, twee vrouwen die dozen dragen richting een kerk, een jongen van een jaar of twaalf in een gewaad dat hij duidelijk net heeft gepast en nog niet goed zit.

Maar eigenlijk begint Semana Santa niet op Palmzondag. Het begint hier, in deze week, in de details die je alleen ziet als je niet te snel loopt.

Wat er achter de deuren gebeurt

De hermandades, de broederschappen die de processies organiseren, bereiden zich al maanden voor. Kostuums worden geperst, beelden gepoetst, routes gelopen. Maar in de week voor Palmzondag komt alles samen. De grote houten tronen waarop de heiligenbeelden worden gedragen, de pasos, worden uit de opslagplaatsen gehaald en klaargemaakt. Sommige zijn zo zwaar dat er tachtig man nodig is om ze te dragen. Ze worden gedragen door de costaleros, de dragers die schouder aan schouder onder het platform bukken en in kleine stappen vooruit bewegen, geleid door de stem van een capataz die met een klop aangeeft wanneer ze moeten stoppen en lopen.

Wie in de week voor Palmzondag door de zijstraten van Alicante, Orihuela of Elche loopt, ziet de voorbereidingen. Een kerkdeur staat op een kier. Binnen: mannen die een paso inspecteren, kaarsen tellen, stof afblazen van een gezicht dat al eeuwen oud is.

Waarom juist deze week anders is

Semana Santa in Spanje is voor veel buitenstaanders verrassend ingetogen. Geen confetti, geen muziek die je mee wil laten dansen. De processies bewegen langzaam, bijna pijnlijk langzaam, en dat is precies de bedoeling. De saeta, het lied dat soms spontaan van een balkon klinkt terwijl een processie passeert, is niet vrolijk. Het is een kreet, een klaaglied, een stem die de stilte doorbreekt en er dan weer in verdwijnt.

Maar in de dagen ervoor is er wel iets lichters. Kinderen die voor het eerst in een processie meelopen, worden gefotografeerd door trotse ouders. Families komen samen. Restaurants zijn vol. De week voor de stille week is eigenlijk de luidste.

Wat er te doen is

Semana Santa 2026 loopt van Palmzondag 29 maart tot Paaszondag 5 april. De processies beginnen al op Palmzondag en bereiken hun hoogtepunt op Goede Vrijdag 3 april. Wie de processies wil zien zonder de drukte van de grote steden, rijdt naar Orihuela, dat zijn Semana Santa al jaren heeft en een stuk intiemer is dan Alicante. Wie het groots wil, gaat naar Sevilla of Málaga — maar dan wel vroeg boeken, want hotels zijn al maanden van tevoren volgeboekt.