Wonen aan de Costa del Azahar: de kust die niemand noemt

Je denkt erover om te verhuizen naar Spanje, maar welke plek past bij jou? Om die vraag te beantwoorden rijd ik de hele Spaanse kust langs, van de Costa del Sol tot de Costa Brava. Veertien afleveringen, veertien regio’s. Dit is aflevering 9: de kust tussen Valencia en Castellón, wonen aan de Costa del Azahar.

Vanuit Valencia rijd ik noordwaarts. De stad valt snel achter me weg. De A-7 voert langs de Huerta Valenciana, het vruchtbare vlakland dat generaties lang sinaasappelen, rijst en groenten heeft geleverd aan de rest van Europa. De naam Costa del Azahar betekent Sinaasappelbloemkust. Die naam klopt hier letterlijk: in het voorjaar hangt de geur van oranjebloesem over het hele gebied. In september ruiken de bomen naar rijpend fruit.

Sagunto

Dertig kilometer boven Valencia ligt Sagunto. Of eigenlijk: twee Sagunto’s. Het moderne havenstadje aan de kust, met een staalfabriek die al decennia het silhouet bepaalt. En het historische Sagunto op de heuvel, met een Romeins theater uit de eerste eeuw dat 8.000 toeschouwers kan ontvangen en nog altijd in gebruik is, en een kasteel dat uitkijkt over de sinaasappelboomgaarden en de zee.

Sagunto werd in 219 voor Christus door Hannibal ingenomen, wat de directe aanleiding was voor de Tweede Punische Oorlog. Het Romeinse theater was het eerste monument dat in Spanje officieel als nationaal erfgoed werd aangewezen, in 1896. Dat staat allemaal op de informatieborden, en de mensen die er wonen lopen er dagelijks langs zonder ernaar te kijken. Zo werkt dat.

Als woonplek is Sagunto interessant om een reden die weinig met geschiedenis te maken heeft: het ligt op 30 kilometer van Valencia, heeft een eigen treinverbinding naar de stad, en is aanzienlijk betaalbaarder. Wie in Valencia wil zijn maar niet de Valenciaanse huurprijzen wil betalen, kijkt steeds vaker naar Sagunto.

Benicàssim

Vijftig kilometer verder begint de provincie Castellón. Benicàssim is de eerste kustplaats die de moeite waard is om bij te stoppen. Twintigduizend vaste inwoners, maar in de zomer meerdere keren dat aantal. Het FIB, het Festival Internacional de Benicàssim, trekt elk jaar tienduizenden festivalgangers uit heel Europa. De rest van het jaar is het een gewone kustplaats met een breed zandstrand, een boulevard en villa’s uit het begin van de twintigste eeuw die de plaatselijke rijken hier ooit lieten bouwen als zomerhuis.

De vastgoedprijzen zijn opmerkelijk: bijna 4.000 euro per vierkante meter gemiddeld, bijna een verdubbeling ten opzichte van 2023. Dat is onverwacht hoog voor een plek die de meeste mensen nooit noemen als ze over wonen in Spanje praten. Het strand, het microklimaat, de nabijheid van Castellón-stad en de relatief rustige sfeer buiten het seizoen verklaren de vraag.

Buiten de zomermaanden is Benicàssim het soort plek dat voor zichzelf werkt. Winkels, restaurants, een markt. Het Desierto de las Palmas Natuurpark direct achter het dorp, met wandelroutes en een karmelietenklooster op de top. De naam is misleidend: geen woestijn maar een dicht beboste bergkam die de kustplaats afschermt van de wind.

Richting Castellón

Castellón de la Plana is de provinciehoofdstad. 170.000 inwoners, een universiteit, een haven. Geen toeristische bestemming, maar een functionerende Spaanse stad met alle bijbehorende voorzieningen. Wie hier woont, woont in een stad die niet op buitenlanders wacht maar ook niet afwijzend is.

Tussen Benicàssim en Castellón ligt Oropesa del Mar, een badplaats met een middeleeuwse toren op een rotsformatie boven zee. Meer naar het noorden: Alcossebre, Vinaròs, Peñíscola. Stiller, goedkoper, minder bekend. Peñíscola heeft een burcht op een rots die bijna volledig door zee is omgeven. Game of Thrones filmde er een deel van de Meereense scènes.

Wat deze kust onderscheidt

Dit is niet de Costa Blanca. Er is geen uitgebreide Nederlandstalige infrastructuur van makelaars, advocaten en expat-clubs. Er zijn minder directe vluchten vanuit Nederland. De trein naar Valencia rijdt, maar vraagt tijd.

Wat er wel is: ruimte, betaalbaarheid, een kust die minder versleten is door het toerisme dan de gebieden ten zuiden en noorden. Wie hier naartoe komt, heeft een keuze gemaakt die niet door de massa is voorgekauwd. Dat spreekt een specifiek type aan.

Ik rij ’s avonds verder naar het noorden. De borden voor Tarragona verschijnen. De Costa del Azahar maakt langzaam plaats voor de Costa Daurada.

Vorige aflevering: Valencia, de stad die iedereen kent maar weinigen als woonplek overwegen.
Volgende aflevering: Tarragona en de kust richting Barcelona.

Hoofdafbeelding: illustratief, gegenereerd met AI.