Wonen in Tarragona: Costa Daurada en de kust richting Barcelona

Je denkt erover om te verhuizen naar Spanje, maar welke plek past bij jou? Om die vraag te beantwoorden rijd ik de hele Spaanse kust langs, van de Costa del Sol tot de Costa Brava. Veertien afleveringen, veertien regio’s. Dit is aflevering 10: wonen in Tarragona aan de Costa Daurada, de kust richting Barcelona.

Dit heet technisch de Costa Daurada, de Gouden Kust. Maar wie hier naartoe kijkt als woonplek, kijkt met één oog naar Barcelona, een uur naar het noorden. Vandaar dat ik deze kust in de gidspagina’s onder de Costa Barcelona heb ondergebracht, en niet bij Valencia. Een geografie-nerd die het er niet mee eens is, stuurt maar een briefkaart.

Ik rij Tarragona binnen op een doordeweekse ochtend in oktober. De toeristendruk van de zomer is voorbij. Wat overblijft is de stad zelf. Hoe zou dat zijn: wonen in Tarragona?

Tarragona

Tarragona is een Romeinse stad. Dat is geen metafoor. Het amfitheater staat direct aan zee, op de kliffen boven het strand. Het forum ligt midden in het centrum. De Via Augusta, de Romeinse heerweg van Rome naar Cádiz, liep hier doorheen. Al dat erfgoed is UNESCO-beschermd en dagelijks zichtbaar voor de mensen die er wonen. Na een jaar kijk je er niet meer naar. Zo werkt dat, zoals ik in Sagunto ook al zag.

De stad heeft 130.000 inwoners. Een universiteit, een haven, een petrochemisch industriecomplex net buiten de stad dat werk levert maar ook het landschap aan de zuidkant bepaalt. Dat laatste is eerlijk om te zeggen: wie vanuit het zuiden binnenrijdt, ziet eerst fabrieken en opslagtanks.

Binnenkant de stad valt het mee. De Rambla Nova is de centrale boulevard, met terrassen en winkels. De Barri Antic, het oude centrum, heeft smalle straten en stenen gevels. De wijken Eixample en Urbanitzacions de Llevant zijn populair bij expats en mensen die vanuit Barcelona zijn weggetrokken.

Die laatste groep is de meest herkenbare. Een appartement van 80 vierkante meter kost hier gemiddeld 888 euro per maand. In Valencia, dat ik een paar weken geleden bezocht, lag dat in de populaire wijken al snel boven de duizend. In Málaga nog hoger. Tarragona is betaalbaarder dan beide, en heeft een trein naar Barcelona die in een uur rijdt. Dat rekensommetje maakt zichzelf.

De kust eromheen

Ten noorden van Tarragona begint de Costa Daurada in de klassieke zin: brede zandstranden, kustplaatsen, campings. Salou en Cambrils zijn de bekendste namen, maar dat zijn primair toeristische bestemmingen. Wie er woont, woont er omdat het er goedkoop en praktisch is, niet omdat het er mooi is in de zin van bijvoorbeeld de Costa Blanca.

Interessanter voor wie wil wonen zijn de kleinere plaatsen. Torredembarra, tussen Tarragona en Barcelona in, heeft 18.000 inwoners, een eigen karakter en ligt op een kwartier rijden van Tarragona. L’Ametlla de Mar, ten zuiden van Tarragona, is stiller en kleiner maar heeft een vissershaven die nog functioneert als vissershaven.

Ten noorden, richting Barcelona, liggen Calafell en Sitges. Maar Sitges is een ander verhaal, voor de volgende aflevering.

Wat Tarragona onderscheidt

Wonen in Tarragona is geen glamoureuze keuze. Het heeft niet de internationale allure van Barcelona, niet de expat-infrastructuur van de Costa Blanca, niet de hippe reputatie van Valencia. Wat het wel heeft: een echte stad op menselijke schaal, een lage huurprijs, een treinverbinding naar Barcelona, en een kustlijn die niet volledig door het toerisme is opgeslokt.

Wie hier naartoe komt, weet wat hij doet. En wat hij laat.

Ik rij ’s middags verder naar het noorden. Sitges komt eraan.

Vorige aflevering: De Costa del Azahar, de kust die niemand noemt.
Volgende aflevering: Sitges, Castelldefels en het strand op treinafstand van Barcelona.

Hoofdafbeelding: illustratief, gegenereerd met AI.