Terras inrichten in Spanje: wat de buren me dit jaar weer hebben geleerd

Afgelopen week zijn er nieuwe buren gekomen. Nederlands stel, ergens begin vijftig, enthousiast. Net naar Spanje geëmigreerd, hebben ze in drie dagen een compleet terras lopen inrichten — ik zag de dozen voorbijkomen. Plastic stoelen in vier kleuren. Een parasol die een kleine zeilboot kon zijn. Kussens. Veel kussens.

Ik heb niets gezegd. Dat doe je niet. En eerlijk gezegd heb ik zelf ook niet meteen de juiste keuzes gemaakt toen ik hier aankwam. Ik had alleen het voordeel dat ik van een Engelsman ben — en Engelsen leren van hun fouten in stilte.

Tweede woonkamer

Het terras inrichten in Spanje is iets wat veel mensen aanpakken als een Engelse tuin: je zet er spullen neer die buiten horen, en klaar. Maar een terras hier is geen tuin. Het is een tweede woonkamer, met dit verschil: de zon is de baas, niet jij.

Plastic houdt het hier niet lang vol. De UV-straling aan de Costa is van een andere orde dan thuis — wat in Londen vijf jaar op een overdekt terras meegaat, ziet er hier na twee zomers uit alsof het is gevonden op een vuilnisbelt. Goedkoop plastic verkleurt, wordt bros, scheurt. Wie toch kunststof wil: HDPE, het zwaardere soort, houdt beter stand. Maar teak of aluminium is de eerlijke keuze voor wie niet elk seizoen opnieuw wil beginnen.

Luchtvochtigheid

Kussens zijn het andere probleem. Niet de zon, maar de nacht. Aan de Costa kan de luchtvochtigheid ’s nachts flink oplopen, zeker in het voor- en najaar. Kussens die buiten blijven, absorberen dat vocht. Na een week ruiken ze ernaar. Na een maand zien ze ernaar uit. Kussens gaan naar binnen als de zon ondergaat — dat is hier geen optie maar gewoonte.

Wat Spanjaarden goed begrijpen en wat er bij nieuwkomers altijd even induurt: schaduw is geen luxe maar infrastructuur. Een parasol is een begin, maar een vaste overkapping — pergola, doek, riet — maakt van een terras een plek waar je ook om twee uur ’s middags kunt zitten. Zonder overkapping heb je in juli een decoratief terras. Met een overkapping heb je een kamer.

Mijn nieuwe buren zitten nu op hun kleurige stoelen in de ochtendzon. Het ziet er vrolijk uit. Ik heb weleens een Nederlands achtertuintje gezien — strak, efficiënt, alles op de centimeter. Dit is dat niet. Dit is Spanje. Dat merken ze vanzelf.