Valencia in de laatste week van september: avant-garde en Britse rock

Valencia heeft deze week, nu september op z’n einde loopt, twee festivals tegelijk. Ze hebben niets met elkaar te maken, en dat is precies waarom het werkt.

Ensems loopt nog tot 27 september. Het is het oudste festival voor hedendaagse muziek van Spanje, dit jaar aan zijn 48e editie toe. Philip Glass, Morton Feldman, György Kurtág. Locaties als Les Arts en het Palau de la Música. Grote namen, voor wie ze kent. Wel een publiek dat stil wordt als de muziek begint.

Op 25 en 26 september staat Visor Fest op het programma. Alternatieve rock, Britse bands, een andere soort stilte. Ocean Colour Scene viert er de dertigste verjaardag van Moseley Shoals. The Day We Caught the Train, The Riverboat Song. Als je begin jaren negentig in Nederland of Groot-Brittannië hebt geleefd, ken je die nummers.

Twee festivals, één stad

Valencia is groot genoeg voor allebei. De stad heeft een infrastructuur voor cultuur die langs je heen gaat als je er niet actief naar zoekt. Les Arts voor opera en hedendaagse muziek. Het CCCC voor kunst en performance. En de pleinen en parken voor alles wat buiten wil.

Ensems is voor wie wil nadenken. Het festival nodigt dit jaar uit om na te denken over wat er gebeurt als muziek een wegwerpartikel wordt. Dat is een ongemakkelijke vraag voor wie ook naar Visor Fest gaat. Maar het zijn wel dezelfde mensen die beide festivalprogramma’s lezen.

Wat Visor Fest in Valencia doet

Visor Fest bestaat niet zo lang, maar het heeft snel een eigen publiek gevonden. Alternatieve rock uit de jaren negentig, bands die je vergat maar nooit echt kwijtraakte. Ocean Colour Scene is de hoofdact, maar het programma is breder. Het is het soort festival waar je de setlist al kent voor de eerste noot klinkt, en dat is precies de bedoeling.

Valencia als locatie past daarbij. De stad heeft geen grote festivaltraditie in dit genre, maar dat maakt het ook friser. Geen routine, geen vaste loop. Gewoon een podium, een publiek, en muziek die ergens vandaan komt.

Hoe de stad aanvoelt in september

De Ruzafa-wijk is rustig op een manier die in augustus ondenkbaar was. Terrassen vol maar niet vol. Mensen die ergens naartoe gaan zonder te haasten. Het licht is anders dan in de zomer. Lager, goudkleuriger, iets minder meedogenloos.

Valencia in september is de stad op haar best. Dat zeggen de mensen die er wonen, en ze hebben gelijk.