Een betegelde tuin is minder onderhoudsvrij dan hij lijkt

Mijn buren hebben hun hele tuin laten betegelen, met een paar grindstroken als “groen accent” en een plastic palmboom in de hoek. Bedoeld als onderhoudsvriendelijk. Inmiddels lijkt het meer op een parkeerplaats bij een tankstation, compleet met onkruid dat tussen de voegen omhoog duwt.

Dat is de paradox van een betegelde tuin. Hij belooft geen gedoe, en levert toch gedoe, alleen van een ander soort.

Onkruid stopt niet bij tegels

Onkruid groeit net zo makkelijk tussen voegen als tussen gras, en zonder groen om insecten en kleine dieren bezig te houden, vinden ze sneller hun weg naar het huis zelf. Een tuin met alleen steen absorbeert bovendien de hele dag hitte en geeft die ’s avonds weer af, waardoor het terras ook na zonsondergang nog aanvoelt als een bakplaat.

Meer groen betekent minder muggen, niet meer

Muggen floreren juist in kale, versteende tuinen met her en der stilstaand water. Een groene tuin trekt natuurlijke vijanden aan zoals vogels en libellen, en planten als lavendel en citroenverbena weren muggen met hun geur vanzelf.

Minder onderhoud dan gedacht

Bodembedekkers zoals tijm of kruipend zenegroen houden onkruid tegen zonder dat je ze hoeft te maaien. Een boom of grote struik vraagt minder werk dan vijftien losse potten met dorre perkplanten. Wie kiest voor olijf, lavendel of agave, hoeft nauwelijks water te geven.

Mijn buren overwegen inmiddels een deel van hun tegels te vervangen door een border met vaste planten. Niet omdat ik het ze heb aangeraden, maar omdat ze zelf hebben gezien hoe mijn tuin er in augustus bij staat, terwijl de hunne al om twaalf uur onbruikbaar is.