De stad die iedereen kent: wonen in Valencia

Je denkt erover om te verhuizen naar Spanje, maar welke plek past bij jou? Om die vraag te beantwoorden rijd ik de hele Spaanse kust langs, van de Costa del Sol tot de Costa Brava. Veertien afleveringen, veertien regio’s. Dit is aflevering 8: wonen in Valencia.

Valencia kent iedereen. De Fallas, de paella, de Ciutat de les Arts i les Ciències die op elke Instagram-pagina over Spanje staat. Ik kende het ook. Maar kennen als bestemming en kennen als woonplek zijn twee verschillende dingen, en dat verschil merk je pas als je er een paar dagen rondloopt zonder agenda.

De stad heeft 800.000 inwoners. Dat is kleiner dan Madrid, groter dan Málaga, en groot genoeg om jezelf te verliezen zonder dat het overweldigend aanvoelt. Dat laatste is het woord dat ik steeds terughoorde van mensen die hier zijn gaan wonen: niet overweldigend. Een stad die zijn best niet doet.

Ruzafa en Cabanyal

Twee wijken die iedereen die overweegt hier te wonen als eerste te horen krijgt, en terecht.

Ruzafa ligt net ten zuiden van het centrum. Hippe cafés, coworking spaces, internationale restaurants, de Mercado de Ruzafa voor verse producten. Een 1-slaapkamerappartement kost hier tussen de 1.100 en 1.500 euro per maand. Dat is meer dan het Valenciaanse gemiddelde, maar minder dan vergelijkbare wijken in Málaga of Barcelona.

Cabanyal ligt aan de andere kant van de stad, bij het strand. Een voormalige visserswijk met kleurrijke keramische gevels die de afgelopen jaren snel in populariteit is gestegen. Vijf minuten lopen naar het strand, iets rustiger ’s avonds dan Ruzafa, en nog net iets betaalbaarder, al loopt dat verschil terug. Twee mensen kunnen tegelijkertijd naar Valencia verhuizen, de stad even graag hebben, en vrijwel geen overlap hebben in hun dagelijkse leven, afhankelijk van waar ze wonen. Dat zegt iets over de schaal van de stad.

Niet Málaga, niet Alicante

Ergens doet de sfeer hier me denken aan Málaga, waar ik eerder in deze reeks was: hetzelfde hoge yuppengehalte, dezelfde hippe cafés, dezelfde mix van remote workers met laptops en locals met boodschappentassen. Maar Valencia is een grotere stad: 800.000 inwoners tegenover 568.000 in Málaga. Málaga groeit hard door de techsector. Valencia heeft die schaal al gewoon.

Alicante is rustiger, betaalbaarder en overzichtelijker. InterNations kroonde het vorig jaar tot meest betaalbare stad voor expats op het gebied van huisvesting. Valencia haalde dat podium niet, maar het biedt wat Alicante niet heeft: schaal, anonimiteit, en een arbeidsmarkt die verder reikt dan toerisme en dienstverlening aan expats. Wie in Alicante woont, kiest bewust voor rust. Wie in Valencia woont, kiest bewust voor stad.

Wat Valencia biedt

Metro, tram, fiets. De beste openbaar-vervoersdekking van de drie steden die ik heb bezocht. Je hebt hier geen auto nodig voor het dagelijks leven, en dat is aan de Spaanse kust uitzonderlijk.

De Fallas in maart: enorme houten sculpturen die in de nacht van 19 op 20 maart worden verbrand. De rook hangt de volgende ochtend nog over de stad.

InterNations verkoos Valencia in 2024 tot beste stad ter wereld om als expat te wonen en te werken, op basis van een enquête onder meer dan 12.500 expats uit 175 nationaliteiten. Ze beoordeelden vijf categorieën: kwaliteit van leven, gemak van settlen, werk, financiën en dagelijkse voorzieningen. Valencia scoorde nummer één op kwaliteit van leven. Openbaar vervoer: 96 procent tevreden. Veiligheid: nul respondenten ontevreden. De enige zwakke plek is de arbeidsmarkt, waar Valencia 31ste staat van de 53 onderzochte steden. Wie hier in loondienst wil werken, heeft wat meer moeite. Wie zijn inkomen meeneemt, heeft dat probleem niet. En dat verklaart ook waarom de huurprijzen stijgen: een gemiddeld appartement kost nu zo’n 850 euro per maand, in de populaire wijken significant meer. Wie er nu instapt, betaalt meer dan twee jaar geleden. Wie wacht, betaalt meer dan nu.

Valencia of Alicante

Die vraag wordt me gesteld, ook door mensen die ik eerder in de reeks tegenkwam. Michel, die vanuit Dénia naar Alcalalí is verhuisd, had er een duidelijk antwoord op: Dénia voelde het meest echt. Jávea en Moraira waren te veel op expats gericht. Alicante is voor wie rust zoekt, Valencia voor wie ambitie zoekt.

Ik heb er een uitgebreide vergelijking van gemaakt op de gidspagina’s van Wonen in Spanje. Hier volsta ik met de observatie die ik maakte terwijl ik door Ruzafa liep op een donderdagochtend: mensen die hier wonen, lopen hier gewoon. Ze gaan naar hun werk, ze kopen groenten, ze drinken koffie. Valencia weet dat het een goede stad is. Het hoeft dat niet meer te bewijzen.

Ik rij de volgende ochtend verder naar het noorden. Sagunto, Benicàssim, richting Castellón. De Costa del Azahar begint.

Vorige aflevering: De Jalón-vallei, van de kust af.
Volgende aflevering: Sagunto, Benicàssim en richting Castellón, de onderbelichte kust.

Hoofdafbeelding: illustratief, gegenereerd met AI.