Torrijas: het gerecht dat verdwijnt voor je er genoeg van hebt

02/04/2026

Ik had vorig jaar voor het eerst torrijas. Niet zelfgemaakt, niet in een restaurant, maar van een bakker aan de Calle Mayor in Alicante die ze in een tray achter glas had liggen, drie voor twee euro, nog een beetje warm. Ik kocht er drie. Ze waren op voor ik het bankje had gevonden. Ik ging terug.

Dat is het probleem met torrijas. Je begint er te laat aan en ze zijn te snel weg.

Wat het eigenlijk is

Een torrija is in de basis geroosterd brood, maar dan beter. Een dikke plak wit brood wordt geweekt in een mengsel van melk, ei, suiker en kaneel, dan gebakken in olijfolie tot de buitenkant goudbruin en licht krokant is, en bestrooid met kaneel en suiker of bedropen met honing. Warm is hij zacht van binnen met een licht knapperig randje. Op kamertemperatuur is hij anders, dichter, zoeter. Beide versies zijn verdedigbaar.

Het gerecht bestaat in variaties door heel Spanje, en zoals altijd heeft elke regio zijn eigen overtuiging over hoe het moet. Sommige bakkers weken het brood in wijn in plaats van melk. Anderen voegen sinaasappelschil toe aan het weekmengsel. In Madrid zijn ze traditioneel iets dunner, aan de Costa dikker. Er is geen consensus en die komt er ook niet.

Waarom alleen met Pasen

Torrijas zijn in oorsprong een gerecht van vasten en soberheid. Oud brood, goedkope ingrediënten, veel smaak. Tijdens Semana Santa, als er geen vlees op tafel komt, zijn ze een zoete constante in een week vol ritueel. Maar de reden dat ze buiten deze periode bijna nergens te vinden zijn, is cultureel meer dan praktisch. Ze horen bij deze week zoals oliebollen bij oud en nieuw horen. Buiten de context smaken ze waarschijnlijk net zo goed, maar niemand maakt ze.

Dat maakt ze ook begeerlijker dan ze verdienen. Of precies zo begeerlijk als ze verdienen. Ik weet het niet meer.

Waar je ze vindt en wanneer

De meeste bakkers beginnen ze te maken vanaf Palmzondag, vijf dagen voor Pasen. Na paasmaandag verdwijnen ze snel. Wie wacht tot het weekend na Pasen, komt vaak bedrogen uit. Bij grotere bakkerijen in Alicante, zoals die aan de Avenida de la Constitución of rondom de Mercado Central, liggen ze het langst. Sommige supermarkten verkopen vacuümverpakte torrijas, maar dat is een andere ervaring. Niet slecht, maar anders.

Goede Vrijdag en Paaszaterdag zijn de bakkers gesloten. Maak ze die dagen zelf. Het is makkelijker dan het klinkt, en oud brood van twee dagen geleden werkt beter dan vers. Speciaal daarom deze vervroegde editie van Gusto, inclusief boodschappenlijstje hieronder.

Praktische tips

Torrijas zijn het lekkerst op de dag zelf, warm of op kamertemperatuur. Koud uit de koelkast zijn ze een andere ervaring.
De meeste bakkers beginnen ze te maken vanaf Palmzondag. Na paasmaandag zijn ze snel uitverkocht.
Zelf maken werkt prima: gebruik brood van een dag oud, week het minstens een minuut per kant in het melk-ei mengsel, en bak op middelhoog vuur in ruime olijfolie.
Combineer ze met een cortado. Uitvoerig getest en sterk aanbevolen.