Wat de seizoensovergang in maart met je lichaam doet

Begin maart gebeurt er iets met het licht. Niet dramatisch, maar merkbaar. De ochtend is al een kwartier eerder helder dan drie weken geleden, en de avond houdt langer stand. Het is het soort verandering die je niet bewust registreert maar wel voelt, ergens in de neiging om later naar bed te gaan of eerder op te staan zonder wekker.

Het lichaam reageert op licht. Niet op data, niet op goede voornemens, maar op wat er buiten gebeurt. En begin maart begint er buiten iets te verschuiven: de seizoensovergang.

Meer energie, of meer behoefte aan beweging?

De verleiding in deze periode is om die extra energie meteen om te zetten in actie. Meer sporten, eerder opstaan, grotere plannen maken. Logisch gevoel, maar het lichaam zit nog niet in die stand. Het is aan het omschakelen, niet aangekomen.

Wie in februari rustig aan deed, merkt nu dat er iets loskomt. Wie de winter al doorkwam met volle agenda’s en weinig rust, merkt juist dat het lichaam nu de rekening presenteert. Vermoeidheid die in februari nog even werd weggewerkt, komt in maart alsnog boven.

De Sierra de Bernia ligt er in deze periode op zijn mooist bij: groen, nog niet droog, de paden niet te warm. Vaste lezers kennen mij als wandelaar, en ja: ik loop er graag in maart, maar zonder tijdsdruk en zonder kilometers te tellen. Niet omdat dat gezonder is in theorie, maar omdat het lichaam in deze seizoensovergang baat heeft bij beweging die meegaat met het seizoen, niet ertegen in.

Wat het lichaam nu nodig heeft

Regelmaat helpt meer dan intensiteit in deze fase. Vaste slaaptijden, ook in het weekend, omdat het lichaam het veranderende licht anders moeilijk kan verwerken. Buiten zijn in de ochtend, al is het maar twintig minuten, omdat daglicht ’s ochtends het bioritme het meest direct beïnvloedt.

En eten wat er nu is. De markt in Moraira heeft in maart de eerste artisjokken, verse tuinbonen, de laatste citrus. Geen supplementen, geen detox, gewoon eten wat het seizoen aanbiedt. Dat klinkt eenvoudig omdat het eenvoudig is.

De seizoensovergang in Maart vraagt geen grote omschakeling. Het vraagt dat je meebeweegt met wat er al aan het veranderen is, zonder het te forceren of te vertragen. Het lichaam doet de rest vanzelf, als je het de ruimte geeft.